За гады вайны 44 ваенныя медыкі былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза?

Беларуская мова | 10 - 11 классы

За гады вайны 44 ваенныя медыкі былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза.

Сярод іх санінструктар Валерыя Гнароўская.

Ёй было ўсяго дзевятнаццаць гадоў, калі яна аддала сваё жыццё на выратаванне байцоў і камандзіраў.

У чэрвене сорак другога года падраздзяленні 907 - га стралковага палка займалі абарону на ўсходнім беразе ракі Северскі Данец.

У бліндаж да камандзіра 1 - га батальёна ўвайшла шчупленькая дзяўчынка ў салдацкай форме і прадставілася : - Санінструктар Гнароўская.

Прыбыла для праходжання службы.

Камбат сумняваўся, ці хопіць у яе сілы выносіць з полю боя раненых байцоў і прапанаваў : - Вам бы лепш у палявы медпункт.

Там лягчэй… Валерыя наадрэз адмовілася.

Яе пакінулі ў батальёне.

Ёй на самай справе было цяжка.

Не магла глядзець на адкрытыя раны, з трудом выцягвала з полю боя раненых.

Але ў яе быў цвёрды характар і лютая нянавісць да ворагаў.

Гэта здарылася асенняй раніцай тысяча дзевяцьсот сорак трэцяга года.

Нашы войскі вялі напружаныя баі на берагах Дняпра.

Толькі выйшлі з вёскі , як трапілі пад агонь ворагаў.

Бой быў кароткі.

Немцы адступілі, але ў нашых былі страты.

Каля лесу разбілі палаткі і палажылі туды раненых.

З імі засталася Валерыя.

На досвітку павінны былі прыйсці за раненымі машыны з чырвонымі крыжамі, але толькі ўзышло сонца, пачуўся гул матора.

Валерыя ўбачыла фашысцкі тыгр.

Танк ішоў проста на палаткі.

Валерыя схапіла сумку з гранатамі, абвешаная імі кінулася пад гусеніцы.

Прагрымеў выбух.

Танк замёр.

Цаной свайго жыцця Валерыя выратавала семдзесят раненых воінаў.

За гэты подзвіг санінструктар Валерыя Восіпаўна Гнароўская была пасмяротна ўдастоена звання Героя Савецкага Саюза.

Пасля смерці Валерыі, падраздзяленне 907 - га палка напісалі пісьмо яе маці : ”Вы можаце ганарыцца сваёй дачкой.

Яна не схавалася ў цяжкі час, не баялася, а з горда паднятай галавой прыняла смерць, ратуючы раненых.

Народ ніколі не забудзе яе.

Клянёмся вам, што адпомсцім за гібель нашай сястры Валерыі, за горкія слёзы вашы, за слёзы ўсіх маці.

” Разбітая снарадамі, спаленная вёска Вербавая даўно ўзнялася з руін.

Цяпер гэта сяло Гнароўскае.

Іменем гераіні названы саўгас, а там, дзе загінула Валерыя, узвышаецца абеліск.

Проверьте ошибки пожалуйста.

Ответить на вопрос
Ответы (1)
Lag8214 8 янв. 2018 г., 17:20:47

За гады вайны 44 ваенныя медыкі былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза.

Сярод іх - санінструктар Валерыя Гнароўская.

Ёй было ўсяго дзевятнаццаць гoд,

калі яна аддала сваё жыццё на выратаванне байцоў і камандзіраў.

У чэрвене сорак другога года падраздзяленні 907 - га стралковага палка займалі абарону на ўсходнім беразе ракі Северскі Данец.

У бліндаж да камандзіра 1 - га батальёна ўвайшла шчупленькая дзяўчынка ў салдацкай форме і прадставілася : - Санінструктар Гнароўская.

Прыбыла для праходжання службы.

Камбат сумняваўся, ці хопіць у яе сілы выносіць з полю боя раненых байцоў, (коска) і прапанаваў : - Вам бы лепш у палявы медпункт.

Там лягчэй…

Валерыя наадрэз адмовілася.

Яе пакінулі ў батальёне.

Ёй на самай справе было цяжка.

Не магла глядзець на адкрытыя раны, з трудом выцягвала з полю боя раненых.

Але ў яе быў цвёрды характар і лютая нянавісць да ворагаў.

Гэта здарылася асенняй раніцай тысяча дзевяцьсот сорак трэцяга года.

Нашы войскі вялі напружаныя баі на берагах Дняпра.

Толькі выйшлі з вёскі , як трапілі пад агонь ворагаў.

Бой быў кароткі.

Немцы адступілі, але ў нашых былі страты.

Каля лесу разбілі палаткі і палажылі туды раненых.

З імі засталася Валерыя.

На досвітку павінны былі прыйсці за раненымі машыны з чырвонымі крыжамі, але толькі ўзышло сонца, пачуўся гул матора.

Валерыя ўбачыла фашысцкі тыгр.

Танк ішоў проста на палаткі.

Валерыя схапіла сумку з гранатамі, абвешаная імі кінулася пад гусеніцы.

Прагрымеў выбух.

Танк замёр.

Цаной свайго жыцця Валерыя выратавала семдзесят раненых воінаў.

За гэты подзвіг санінструктар Валерыя Восіпаўна Гнароўская была пасмяротна ўдастоена звання Героя Савецкага Саюза.

Пасля смерці Валерыі, КАМАНДЗIРЫ падраздзялення 907 - га палка напісалі пісьмо яе маці (iнакш тут не сагласаваны дзейнiк i выказнiк падраздзяленне напiсалi) ”Вы можаце ганарыцца сваёй дачкой.

Яна не схавалася ў цяжкі час, не баялася, а з горда паднятай галавой прыняла смерць, ратуючы раненых.

Народ ніколі не забудзе яе.

Клянёмся вам, што адпомсцім за гібель нашай сястры Валерыі, за горкія слёзы вашы, за слёзы ўсіх маці.

Разбітая снарадамі, спаленная вёска Вербавая даўно ўзнялася з руін.

Цяпер гэта сяло Гнароўскае.

Іменем гераіні названы саўгас, а там, дзе загінула Валерыя, узвышаецца абеліск.

Джяз 25 нояб. 2018 г., 17:46:48 | 5 - 9 классы

Составить план по этому тексту крыничка Можа, вы i не паверыце, што гэта ўсё праўда?

Составить план по этому тексту крыничка Можа, вы i не паверыце, што гэта ўсё праўда.

Але цi так яно было, цi не так - спрачацца не буду.

Скажу проста : гэтая крынiчка напэўна частавала сваёю вадою яшчэ вашых дзядоў - прадзедаў.

Яе вада - найчысцейшыя слёзы веснавых хмарак, што ад узнiкнення свету ходзяць над зямлёю такiмi прыгожымi чародкамi.

Яе беражкi - аксамiтныя межы, з - пад гэтых аксамiтаў ззяе золата жоўтых пяскоў.

А тыя землi, што ляжалi побач!

Колькi хараства, колькi мудрага задумення было ў iх!

Не дзiва, што тут, каля крынiчкi, кiпела жыццё, бо кожнаму хацелася стаць блiжэй да вады, каб палюбавацца на сваё ўласнае хараство ў яе люстры, як гэта любiлi рабiць прыгожыя краскi.

Другiм хацелася паслухаць цiкавую музыку, якую складалi дробненькiя хвалькi, скачучы з каменьчыка на каменьчык, трэцiя блукалi тут, каб крыху адпачыць у прахалодзе блiскучых хваль, чацвёртыя гарнулiся сюды - проста гледзячы на другiх.

Але крынiчка была такая скромная, такая сарамяжлiвая, што нават не зварачала ўвагi на сябе самую i нiколечкi не ганарылася сабою.

Цякла i цякла сабе туды, куды несла яе нязнаная сiла, нават i не думаючы пра тое, якую важную ролю аб'яднання жыцця выконвала яна.

А тая гара, што дала ёй пачатак жыцця, пазiрала на яе з любасцю i гордасцю мацi.

Часамi яе жоўтыя камянiстыя схiлы асвятлялiся такою радасцю, такою ўсмешкаю здавалення, што ўсiм рабiлася лёгка, добра, цiха, мiрна.

Найчасцей гэта здаралася тады, калi ўсё вакол пачынала абуджацца пасля ночы.

З - за далёкiх рубяжоў зямлi, дзе неба так нiзка нахiляецца да яе, уздымалася залатая карона, яе агнявiстыя блiскучыя праменнi, як стрэлы, разляталiся па зямлi i па небе.

Лясны жаваранак i салавейка ў цянiстых кустах старалiся навыперадкi павiтаць сонейка першымi, i песнi iх дрыжалi прыгожай музыкаю ў хвалях паветра цiхай ранiцы.

I трудна было сказаць, хто з iх лепей спявае.

Але часы змянялiся i часамi нейкi смутак ахоплiваў гару.

Тады яна агортвалася сiваю намёткаю i аб нечым моцна тужыла.

Нiхто не ведаў, якiя прычыны засмучалi гэтую добрую горку.

А гара - мацi, як вiдаць, думала аб далейшай долi свае дачкi.

Чулае матчына сэрца адгадвала тое, чаго так часта не можа прадбачыць нават сталы розум, узбагачаны веданнем з'яў i ўмоў жыцця.

- Эх, дачушка, дачушка!

- уздыхала гара.

- Чаго, матулечка, так цяжка ўздыхаеш?

- пытала крынiчка.

- Эх, любачка!

Ты яшчэ мала жывеш на свеце i шмат чаго не цямiш, блазнiца.

А я, стоячы тут з незапомных часоў, навучылася бачыць тое, чаго не бачыш нi ты сама, нi гэтыя пышныя i крыху надзiманыя дубы, нi наогул усе большыя i меншыя тутэйшыя жыхары.

Толькi людзi, i то не ўсе, а самыя сталыя, самыя разумныя з iх, што пiльна i пранiкнёна ўглядаюцца ў кнiгу жыцця зямлi, могуць трошкi разбiрацца ў гэтых справах.

- Што ж ты хочаш сказаць, матуля?

- Мiлая дачушка!

Даўно я заўважаю, што ў зямлi дзеецца штось нядобрае.

Чуе маё сэрца, што нейкая сiла рыхтуецца павясцi цябе па другой дарозе.

- А што можа рабiцца ў зямлi?

- спытала здзiўленая i зацiкаўленая крынiчка.

- Зямля такая спакойная, нерухомая, як быццам зусiм акамянела i застыла.

Слухалi травы, слухалi краскi, слухаў ракiтнiк i лазняк, птушкi, нават салавейка прыпынiў сваю песню i прыслухоўваўся да гэтай размовы.

Усiм здавалася, што нiкога на свеце няма разумнейшага за крынiчку, бо аб такiх цiкавых i мудрых рэчах гаманiла з iмi яна!

А тут i крынiчка шмат чаго не ведае.

I ўсе замерлi - так уважлiва слухалi яны гэтую гаворку.

- Эх, неразумнае дзiцятка!

- сказала гара.

- Гэта толькi павярхоўнаму воку не вiдно нiчога.

Зямля жыве, у яё жыццi многа - многа змен, толькi ж яны выяўляюцца так павольна, так непрыметна, i на першы погляд здаецца, што яна скончыла кола свайго iснавання.

КсюшечкаНазарова 11 сент. 2018 г., 1:11:17 | 5 - 9 классы

Найдите 5 сложных предложений - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Спакойна і павольна, як у зачараваным сне, утуліўшыся ў балоты, нясе Прыпяць с?

Найдите 5 сложных предложений - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Спакойна і павольна, як у зачараваным сне, утуліўшыся ў балоты, нясе Прыпяць сухадоламу Дняпру сваю багатую даніну.

Не спяшаецца яна выносіць дабро палескіх балот.

А яго так многа, што ўсё роўна, спяшайся не спяшайся, а гэтай работы ёй хопіць на доўгія гады.

Можа, і надзею страціла яна вынесці хоць калі - небудзь гэта мора цёмна - ружовай вады з неабсяжных балот Палесся, і з гэтай прычыны яна такая павольная і флегматычная.

Вось толькі тады, калі разгуляецца вецер над зялёнаю шчэццю лясоў, над круглымі купамі - шапкамі кучаравай лазы, над бародаўкамі - купінамі жорсткай асакі, тады яна няветла пахмурнее, задрыжыць, затрасецца тысячамі хваль і сярдзіта шпурляе чаўны і чайкі - душагубкі ды голасна ўсхліпвае ў прыбярэжных чаратах, як маці ўскрай магілы, дзе пахаваны яе дзеці.

Затое ж як лагодна і ўтульна разляжацца яна ў мяккіх берагах, калі супакоіцца вецер, а над Палессем рассыплецца сонца мільярдамі залатых крупак святла!

Спакой і цішыня пануюць тады над зялёнымі аксамітамі балот і лясоў.

Smirnykh 3 июл. 2018 г., 22:48:27 | 10 - 11 классы

Проверьте пожалуйста сочинение, на предмет ошибок и пунктуации) Спасибо большое) Ад твора да твора Мележ автар валодвау майстэрствам паказаць чалавека, падзеи и час у их непарыуных сувязях, канфликтах?

Проверьте пожалуйста сочинение, на предмет ошибок и пунктуации) Спасибо большое) Ад твора да твора Мележ автар валодвау майстэрствам паказаць чалавека, падзеи и час у их непарыуных сувязях, канфликтах и супярэчнасцях.

У рамане «Людзі на балоце» I.

Мележ стварыў цэлы шэраг вобразаў, якія надоўга застаюцца ў памяці.

Яны ўражваюць чытача сваёй праўдзівасцю і непаўторнасцю.

Адны з іх з'яўляюцца для нас прыкладам сапраўднага кахання, другія — вучаць беражлівым адносінам да зямлі і да таго, што створана рукамі чалавека.

Да апошніх адносіцца Васіль Дзятлік — адзін з галоўных герояў рамана “Людзи на балоце”.

Калі мы ўпершыню знаёмімся з Васілём, ён яшчэ амаль падлетак и гэта відаць па яго паводзінах.

Ен злуецца на сваю маці за тое, што яна ўсё яшчэ лічыць яго дзіцём.

А яму ж так хочацца выглядаць дарослым і быць у хаце за гаспадара.

Праўда, ён і ёсць гаспадар, бо з мужчын у хаце толькі стары і ўжо знямоглы дзед ды малы брат, адзін ужо выбіўся з сіл, а другі яшчэ іх не набраўся.

". Ён жыве ў беднай сям'і з маці, старым дзедам і малодшым братам Валодзькам (бацька загінуў на імперыялістычнай вайне).

Таму на худыя плечы хлапчука (адзінага работніка ў сям'і) кладуцца клопаты па гаспадарцы.

У партрэтнай замалёўцы Васіля падкрэсліваецца яго панурасць, засцярожанасць, супярэчлівасць характару.

Нават вочы яго былі рознымі : адно, "як вада, светлае, а другое, як жалудок".

З дзяцінства ў характары Васіля выспяваюць рысы сапраўднага гаспадара, які не толькі не баіцца цяжкай працы, але і знаходзіць у ёй сапраўднае задавальненне і асалоду.

У працы, якая з'яўлялася маральна - філасофскай асновай вобраза Васіля, раскрываецца прыгажосць душы, характара героя.

Наттика 5 янв. 2018 г., 6:42:49 | 5 - 9 классы

Складаназлучаны и складаназалежныя сказы гэта што?

Складаназлучаны и складаназалежныя сказы гэта што.

Milenchikk 4 мар. 2018 г., 9:29:25 | 5 - 9 классы

Складаназлучаны и складаназалежныя сказы што гэта?

Складаназлучаны и складаназалежныя сказы што гэта.

Mienkov99 13 февр. 2018 г., 10:52:03 | 1 - 4 классы

Отгадать загадку белым пухам замяло и дароги?

Отгадать загадку белым пухам замяло и дароги.

И сяло.

Мост праз рэчку хутка ляжа.

А што гэта, хто адкажа?

Marina0308580 9 янв. 2018 г., 8:07:38 | 1 - 4 классы

Загадка?

Загадка.

Белым пухам зямяло и дароги и сяло.

Мост праз рэчку хутка ляжа а што гэта хто адкажа.

Tiurikovaalesy 6 июл. 2018 г., 15:17:51 | 5 - 9 классы

Закончите Стих Я спытаў чалавека,Які прайшоў праз агонь,І вады,І медныя трубы : - Што самае цяжкоеНа гэтым свеце?

Закончите Стих Я спытаў чалавека,

Які прайшоў праз агонь,

І вады,

І медныя трубы : - Што самае цяжкое

На гэтым свеце?

І ён адказаў : - .

Viktoria7531 19 апр. 2018 г., 14:38:47 | 5 - 9 классы

4 аутарския выслоуи на тэмы < ; < ; И наша мова - з - пад крыла душы?

4 аутарския выслоуи на тэмы < ; < ; И наша мова - з - пад крыла душы.

> ; > ; , < ; < ; Чалавек - гэта цэлы свет> ; > ;

Jlusenokcool 23 дек. 2018 г., 21:09:45 | 5 - 9 классы

Помогите Пожалуйста?

Помогите Пожалуйста!

Разтлумачце усе знакі прыпынку 1)Магчыма, вы і не паверыце, што гэта усё прауда 2)Не дзіва, што тут, каля крынічкі, кіпела жыццё, бо кожнаму хацелася стаць бліжэй да вады, каб аалюбавацца на сваё уласнае хараство у яе люстры, як рабілі прыгожыя краскі.

3)Яны, гойдаючыся, пырхаюць з дрэва на дрэва, то вылятаюць у поле, дзе, падняушыся у неба , сваім танюткім і бясконцым звонам заліваюцца жауранкі ЗАРАНЕЕ БОЛЬШОЕ СПАСИБО.

На этой странице находится вопрос За гады вайны 44 ваенныя медыкі былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза?, относящийся к категории Беларуская мова. По уровню сложности данный вопрос соответствует знаниям учащихся 10 - 11 классов. Здесь вы найдете правильный ответ, сможете обсудить и сверить свой вариант ответа с мнениями пользователями сайта. С помощью автоматического поиска на этой же странице можно найти похожие вопросы и ответы на них в категории Беларуская мова. Если ответы вызывают сомнение, сформулируйте вопрос иначе. Для этого нажмите кнопку вверху.